Uwięzione powietrze : Często celowo wprowadzał do wnętrza masy szklanej pęcherzyki powietrza. Nie były one wadą produkcyjną lecz elementem kompozycji który załamywał światło i dodawał rzeźbom lekkości.
Warstwy i barwy : Eksperymentował z nakładaniem na siebie warstw szkła o różnej barwie i przejrzystości. Pozwalało to na uzyskanie efektu trójwymiarowości koloru i przenikania się barw wewnątrz bryły.
Łączenie faktur : Często zestawiał ze sobą powierzchnie idealnie gładkie z chropowatymi lub matowymi co potęgowało wrażenie organiczności jego prac (np. cykl "Ptaki").

Biel mojego ubrania i tła to nie przypadek. To cisza, której potrzebuję by tworzyć. W świecie pełnym hałasu i zbędnych barw ja wybieram prostotę. Moja "prawdziwość" kryje się w odrzuceniu dekoracji – jestem tak bezpośredni i klarowny jak czysty kryształ. Każda bruzda na moim czole to niedokończony projekt, to noc spędzona przy piecu, to zachwyt nad pęcherzykiem powietrza uwięzionym w szklanej bryle. Nie boję się upływu czasu, bo on nadaje mi ostateczny szlif, tak jak szlifierka nadaje blask surowej formie.

Sosnówka to miejsce koncentracji i samotności ale także dialogu: ze światłem które wnika przez szczeliny konstrukcji z ciężarem materii i kruchością szkła z rytmem natury wyznaczającym tempo pracy. Tutaj proces twórczy nie był oddzielony od codzienności – był jej esencją.